به نام خدایی که اگه حکم کنه همه محکومیم

سال ۱۳۸۳ یه برنامه ای از شبکه 3 سیما به نام  کوله پشتی پخش شد.که به نظر من اواخر تابستان  شناخته شد.وقتی که روزهای پایانیش رو میگذروند  تازه اکثرا فهمیدن که این برنامه مثل بقیه برنامه های تابستونی خشک و بی مزه نیست(حد اقل در مورد من و دوستانم که عده ی زیادی از اونها در این وب مشغول نویسندگی هستند )برنامه هایی که میشد خیلی راحت تشخیص بدی مجری چه سوالی میکنه و میهمان چه جوابی رو متقابلا میده.

اوائل کسی نمیدونست مجری برنامه شخصی به نام فرزاد حسنی هستش.همه میشناختن ایشون رو ولی به نام آرش "مسافری از خند".شوهر کتی.

سال های ۱۳۸۴ ـ ۱۳۸۵    

بخش های متفاوت و مختلفی ... 

به نام اونی که اگه حکم کنه همه محکومیم

سلام

من اولین پستم رو با ۳رباعی از استاد فریدون مشیری اغاز میکنم

امیدوارم به دلتون بشینه.

ای عشق

ای عشق غم تو سوخت بسیار مرا

اویخت مسیح وار بر دار مرا

چندان که دلت خواست بیازار مرا!

مگذار مرا ز دست.مگذار مرا!

ای عشق

ای عشق پناهگاه پنداشتمت

ای چاه نهفته راه پنداشتمت

ای چشم سیاه آه ای چشم سیاه

اتش بودی.نگاه پنداشتمت

ای دل

ای دل به کمال عشق اراستمت

وز هر چه به غیر عشق پیراستمت

یک عمر اگر سوختم و کاستمت

امروز چنان شدی که میخواستمت!

یا علی

خداحافظ همین حالا... .