تراوشات درونی یک کنکوری
تو کردی بنده را با یک نظر تور
تو ای غول سیاه زشت ناجور
به شکل دائم و عقد موفت
عروسم کرده ای با تور و گیپور!
شدی داماد سرخانه بدون
مراسم،جشن و سالن،ارگ و تنبور
دو مصراع دگر اینجا نوشتم
ولی برداشتمش از ترس سانسور
تمام آرزوی من همین است
الهی نفله شی آقای کنکور
من و تست و مشاورهای پولی
من و زرتی که دیگر گشته قمصور
من و شب تا سحر تست گسسته
گسستن از وسط با سرعت نور
عمومی ها،دهان و بخش اعلام
من و سرویس استکشاف و دستور
انرژی های پایا،HCLO (هاش سی ال او)
اسید سیتریک، انرژی، هسته انگور!
ز گهواره پی سبز قلم چی
که زردش را برم با خود لب گور
تمام آرزوی بنده این است
الهی نفله شی آقای کنکور
نمودی هیکلم را عین هات داگ
بدون گوجه و حتی خیار شور
چرا هات داگ مگه فارسی نمی شه؟
شبیه یک سگ ولگرد ناسور(1)
رشیدپور جان! کجایی تا بنالیم...
« رهایم کن مرا زین حس بدجور»
تمام آرزوی بنده این است
الهی نفله شی آقای کنکور
(1):اثری جاودانه از صادق هدایت!
(2): در پایان جا دارد از آقای رشیدپور،آقای توکلی،استاد جاسبی،برادر قلم چی،سرکار خانم حیدریان،دوست عزیزم صادق(هدایت) و معلم کلاس اولم تشکر کنم که بدون وجود آنان سرودن این شعر امکان پذیر نبود.
سلام. از روز اولی که عضو این کلوپ شدم تصمیم داشتم که یه جورایی با حضور خودم اینجا را بترکونم. ولی حالا که قصد آپ کردن داشتم خیلی سخت بود که بخوام واژه ی ترکیدن را به رشته ی تحریر در بیارم.
از یه نوجوون پشت کنکوری بی نوایی که هیچ جای لبخندی بین تست ها پیدا نمی کنه چه توقعی داشتین به جز این شعر؟
راستش این شعر را از هفته نامه ی 40 چراغ براتون نوشتم. بدون هیچ گونه دخل و تصرف.شاعر این شعر هم آقای نیما دهقانی هستش که واقعاً شعرهای اجتماعی- طنز قشنگی میگه. امیدوارم از اینکه شعرش رو همراه با پاورقی هاش اینجا نوشتم، از دستم شاکی نشه.
قربان همه ی شما.
(راستی الآن اینجا ترکیده!)
توسط:پرنیان